4
123456789

IK WORD DOOR NIEUWSGIERIGHEID GEDREVEN
Een gesprek over kunst, journalistiek, documentaire en de wereld, met Errorist Lino Hellings en Rob van Maanen.

deel 1: Station Maasvlakte. Over fotopersbureau DRIK in Dahka en Errorisme: het recht om fouten te maken.
Duur: 24:43

deel 2: Station Maasvlakte. Over haar internationale persbureau P.A.P.A (Participating Artist Press Agency) en het belang om zelf nieuws te maken. Maar ook reflecteren we op onze rol als kunstenaars in tijdelijke dienst van het Havenbedrijf, kunst en journalisme.
Duur: 24:50

Lino Hellings is beeldend kunstenaar. Ze studeerde sociologie, maar voelde zich al snel aangetrokken tot heel andere soorten van onderzoek, en ging zich als één van de oprichters van Dogtroep met theater bezighouden. Haar werk als beeldend kunstenaar is vaak multidisciplinair en performativiteit en interactiviteit zijn steeds belangrijk gebleven. Drie jaar geleden stopte ze met het uitvoeren van grote kunstopdrachten in de openbare ruimte, en besloot om buiten Nederland te gaan werken, de openbare ruimte voortaan internationaal op te vatten en geen objecten meer te maken. Haar kunstpraktijk zette ze om in een persbureau.

Op 6 september komt Lino Hellings de Errorist samen met haar man Rob van Maanen op bezoek in Station Maasvlakte. Het is mooi weer, de lucht vol grote bloemkoolwolken. We zijn vereerd met haar komst, want over twee dagen zal Lino voor het door haar opgerichte internationale persbureau P.A.P.A. naar Lagos vertrekken. P.A.PA. staat voor Participating Artist Press Agency en is een persbureau dat in plaats van te wachten op nieuws zelf actie onderneemt om nieuws te veroorzaken: "manufacturing News by taking Action".

In 2008 bezocht Lino Hellings Bangladesh en liep een stage bij het bijzondere fotopersbureau DRIK in Dahka. Ze stelde zichzelf drie heldere vragen; wat kan ik leren van DRIK, ben ik in een land als Bangladesh ook in staat om de publieke ruimte te lezen, en hoe reageren de mensen die ik er tegenkom op mijn idee van Errorisme: het recht om fouten te maken.

Lino heeft een metafoor over de wereld waarin westerlingen verblind in de spotlights op het podium staan, bang voor de mensen 'backstage' die de show mogelijk maken en zelf in het donker staan. Mensen in bijvoorbeeld Bangladesh weten heel goed wat hier in de rijke landen gebeurt, en de journalisten van DRIK zijn specialist in het denken over begrippen als cliché, stereotiep en metafoor. Ze zijn zich zeer bewust hoe hun beelden worden gecontextualiseerd in de westerse wereld, en ze zijn er bedreven in hun beelden zó aan te bieden dat die onmogelijk 'verkeerd geframed' kunnen worden.

Het gesprek vindt plaats in onze container, want de wind is te hard om buiten op te nemen. We wisselen ervaringen uit over publiceren, over het opzetten en in kaart brengen van lokale (en internationale) netwerken, over kunst en journalisme. We reflecteren op onze rol als kunstenaars in tijdelijke dienst van het Havenbedrijf, en Lino analyseert onze werkwijze volgens de methode van 'An Architecture of Interaction' door onderscheid te maken tussen verschillende soorten makers, deelnemers en toeschouwers – the author, the participants, the onlookers, and the withnesses of traces.
We spreken over Drik, Errorisme en P.A.P.A., over reizen, waarneming, journalistiek en beeldvorming. Terugkerend thema is hoe je het tegenstelling-denken van het westerse dualistische wereldbeeld zou kunnen overstijgen om zo opnieuw open te kijken naar de wereld en nieuwe, betere vragen te formuleren.

An Architecture of Interaction
(Six important elements to consider when making an interactive work)
ISBN: 978-90-9022039-0

-----

Later gaan we naar buiten voor een wandeling naar de kop van de Slufter, waar Kite-surfers aan het spelen zijn.