9
123456789

EEN MOBIELTJE WEEGT 400 KG

Gijsbert Korevaar
25 september 2009
Duur: 50 minuten

Gijsbert Korevaar is programmaleider van het programma ‘Industrial Ecology’, een gezamenlijke activiteit van de Technische Universiteit Delft en de Universiteit Leiden. Industrial Ecology, ‘a systemic approach to sustainable development’, is een relatief nieuw vakgebied dat de natuur als voorbeeld neemt om industriële processen en producten op een duurzame manier te ontwikkelen.

In samenwerking met het bedrijfsleven, en afdelingen binnen de twee universiteiten wordt aan onderzoek gestalte gegeven. De masteropleiding binnen dit programma is toegankelijk voor studenten met een achtergrond in natuurwetenschappen, sociale- of technische wetenschappen. In opdracht van het Havenbedrijf heeft de afdeling ook nagedacht over de ontwikkeling van de Maasvlakte in samenhang met de ‘Greenport’ (glastuinbouw) en de stad Rotterdam. Gijs Korevaar pleit voor kleinschaligheid en diversiteit, voor het sluiten van kringlopen in productieprocessen, en voor overstappen van synthetische naar biologische grondstoffen. Idealiter zal die industriele kringloop dan uiteindelijk, net als in de natuur, geen afval opleveren en geen grondstoffen uitputten.

Op 25 september, één van de laatste dagen op de maasvlakte, blessuretijd eigenlijk al, is Gijs Korevaar onze laatste gast in Station Maasvlakte op de Distridam. Door het raam vóór ons zien we een nieuw, leeg eiland in de maak. Er liggen zeehonden op. Achter ons, aan de andere kant van de dijk de containeropslag, de gifopslag van de Slufter, de batterijenberg, de botlek, een kolencentrale en een nieuwe in de maak. Boven ons hoofd de windturbine. En alles van enorme afmetingen. “Dat eiland is de toekomst, maar achter ons zien we hoe die toekomst er uit gaat zien, of tenminste als we nu niet iets veranderen. Als we er niet anders over gaan denken, dan ziet het er straks net zo uit”.

Technologische ontwikkelingen zijn een soort box van Pandora. Ze hebben ons ongekende mogelijkheden gegeven maar brachten ook de wereld aan de rand van een enorme crisis. Technologie is bij veel mensen verdacht, en zelfs synoniem aan de problemen die ze veroorzaakt heeft. Maar kunnen we zonder, of moeten we toch ook in dit technologisch en economisch landschap juist in die technologie opnieuw naar oplossingen zoeken?

We leggen Gijsbert wat van de vragen, observaties en ervaringen voor, die ons bezighouden sinds de maand dat we hier wonen en werken. Als Station Maasvlakte nog gebruikt kan worden zijn er ideeën genoeg om te experimenteren met de strook land die nog een paar jaar leeg blijft. Compensatie boerenland? Co-siting? Bewoning? Observatiepost? Verplichte logies voor beleidsmakers?