roman keller & christina hemauer

Christina Hemauer, Roman Keller, The Postpetrolistic Internationale, 2009

The Postpetrolistic Internationale, 2009, Kooroptreden met podium. Foto: SKOR/ Paloma Polo. Courtesy: the artists

Christina Hemauer en Roman Keller (Zwitserland) brachten voor Portscapes het werk The Postpetrolistic Internationale ten gehore met behulp van verschillende regionale koren. Het project begon met het transport van een houten podium over de Rijn, vanuit Bazel, vlakbij de woonplaats van de kunstenaars, naar Rotterdam. Onderweg meerde dit podium aan op diverse locaties waar een plaatselijk koor een lied van hoop-in-actie vertolkte, tegen de achtergrond van de lokale industrie. Hiermee wilden ze de veranderende menselijke verhouding tot fossiele brandstoffen en energiegebruik markeren. Op 7 en 8 november 2009 was het podium op de Maasvlakte in Rotterdam. De kunstenaars voeren met deze samenzang een milde actie waarbij ze aandacht vragen voor de klimaatverandering en de wereldwijde energiecrisis.

The Postpetrolistic Internationale van Keller en Hemauer maakt gebruik van de collectieve menselijke stem. Via dit project willen ze een nieuw tijdperk met andere dan fossiele energiebronnen aankondigen.

-----

The making of

-----

Christina Hemauer (1973, Zwitserland) en Roman Keller (1969, Zwitserland) houden zich bezig met het collectief geheugen, de relatie tussen energie en macht, en het erfgoed van de oliecrisis van de jaren zeventig. De film, reis, performance-installatie A Moral Equivalent of War: a Curiosity, a Museum Piece and an Example of a Road not Taken (2006-2007), bijvoorbeeld, gaat over de zoektocht naar de zonnepanelen die Jimmy Carter bestelde om op het dak van het Witte Huis te laten monteren in 1979 (deze werden er weer af gehaald tijdens de regering van Reagan), en het opnieuw houden van Carters beroemde speech waarin hij opriep ervoor te zorgen dat in het jaar 2000 20% van het Amerikaanse energieverbruik van zonne-energie zou komen. Hun Postpetrolism project (2006-heden) werd geopend met een performance in Zürich in april 2006. Hierbij werd een nieuw manifest van hoop voor de energierealiteit van de toekomst bekendgemaakt en een gedenksteen opgericht om het einde van een energietijdperk te markeren (‘peak oil’ werd in 2005 gepasseerd, volgens Kenneth S. Deffeyes) en het begin van een nieuw tijdperk, na de olie. Hemauer en Keller werken momenteel aan de uitvoering van een ‘The Postpetrolistic Internationale’, een hymne gezongen door een koor van twintig mensen ‘dat ons de kracht en de moed geeft voor een toekomst zonder olie.’

met dank aan: